درخواست فرم فتوا

اشتباه کپچا
×

فرستاده شده و جواب خواهد داد

×

با عرض پوزش، شما نمیتوانید بیش از یک فتوا در روز بفرستید.

روزه / آیا بیماری های روانی عذرموجهی برای بازکردن روزه دررمضان به شمارمی آیند؟

آیا بیماری های روانی عذرموجهی برای بازکردن روزه دررمضان به شمارمی آیند؟

تاریخ انتشار : 2016-01-17 | عرض : 2492
- Aa +

آیا بیماری های روانی عذرموجهی برای بازکردن روزه دررمضان به شمارمی آیند؟

هل المرض النفسي يبيح الفطر في رمضان؟

الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.
أما  بعد:در پاسخ به پرسش  شما  از خداوند طلب توفیق کرده و می گوییم:
بیماری های روانی درجات مختلفی دارند و حتی هر یک از آنها انواع گوناگونی دارند که در یک رده بنده کلی به: افسردگی، ترک خوردن و آشامیدن، وسواس قهری و.. تقسیم می شوند و هریک از موارد مذکور نیز درجات خفیف تر یا شدیدتری را به خود اختصاص می دهند و هر انسان می تواند نوع و میزان شدت آن را در بین خویش و خداوند  متعال ارزیابی کند و همچنین پزشک متخصص از طریق  خود بیمار یا اطرافیان او می تواند تشخیص  بدهد که آیا وی قادر به روزه گرفتن است یا خیر؟ زیرا بیماری، از عذرهای موجه برای بازکردن روزه است و خداوند می فرماید: (فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ) یعنی: (پس هر یک از شما-که در ماه رمضان بیمار  یا مسافر- باشد ( به اندازه  روزهایی  که روزه  نگرفته است) درروزهای دیگر  روزه  بگیرد )البقرة/١٨٤  مقصود از بیماری، در آیه مذکور بیماری است که تاثیر منفی بر روزه و روزه دار بگذارد  اما برخی از علماء، آن را بر مطلق بیماری حمل کرده اند بطوریکه اگر مثلا :روزه داری  احساس درد در انگشت خود کند و با وجود اینکه این درد قابل تحمل باشد و تاثیری هم در روزه نداشته باشد و روزه موجب تشدید درد یا تاخیر بهبودی نشود بازهم آن را بیمار تلقی می کنند و برای او جایز می دانند تا روزه اش را باز کند زیرا -طبق دیدگاه آنان- بیماری نشانه ای از مشقت است و وجود نشانه برای  ثبوت حکم کافی است همانطور که گفته می شود: "المظنة تقوم مقام المئنة" يعني: "  وجود قرينه قوی بر بودن یک چیز حكم تحقق یافتن آن را دارد" و این دیدگاه برخی از اهل علم می باشد.اما جمهور (اکثریت) اهل علم می گویند: بیماری ای بعنوان عذر موجه جهت بازکردن روزه محسوب می شود که تاثیر منفی بر روزه داشته باشد که سه حالت می باشد:
۱- روزه گرفتن بر بیمار فشار غیرقابل تحملی وارد کند؛
۲- یا بهبودی  او را به تأخیر بیندازد؛(یعنی: اگر روزه بگیرد در مدت یک ماه شفا پیدا می کند و اگر روزه نگیرد در مدت سه یا چهار روز و یا یک هفته احساس بهبودی  می کند) که در چنین شرایطی  برای بیمار جایز است تا روزه اش را باز کند.
۳- روزه گرفتن موجب تشدید بیماری شود؛ لذا اگر روزه گرفتن موجب تشدید  بیماری شود برای بیمار جایز است تاروزه اش را باز کند.
بنابراین  روزه گرفتن در حالت بیماری با شرایط  مذکور  عمل پسندیده  ای نیست  و چه  بسا مشمول  فرمایش  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  بشود  که می فرماید: (ليس  من البر  الصيام  في السفر)يعني: (روزه  گرفتن در سفر کار پسندیده  ای نیست) زیرا مشقت بار است و بیماری نیز  همین حکم را به خود می گیرد زیرا نوعی  رخصت الهی می باشد.
شیخ  دکتر/خالد بن عبدالله  المصلح

مطالب مرتبط

ممکنه دوست داشته باشی

×

آیا واقعا می خواهید مواردی را که بازدید کرده اید حذف کنید؟

بله، حذف